Viagra - podstawowe informacje

  • Drukuj
  • PDF

Viagra

U osób ze wskazaniem lekarskim sildenafil umożliwia osiągnięcie trwałego wzwodu umożliwiającego satysfakcjonujące odbycie stosunku płciowego. Wzwód nie pojawia się automatycznie po zażyciu leku, lecz erekcja wymaga zwykłej stymulacji seksualnej, co jest wielką jego zaletą w porównaniu z preparatami prostaglandyn. Lek należy spożyć od godziny do 6 godzin przed planowanym czasem stosunku. U osób z trudnościami z erekcją lekarz ocenia stopień i charakter tych trudności i jeśli mają one rzeczywiście charakter psychiczno-neurologiczny, zaleca dawkę leku, która powoduje utrzymywanie się wzwodu przez normalny dla zdrowego mężczyzny czas – czyli od 30 minut do godziny. Lek nie pomaga osobom, u których trudności ze wzwodem mają inny charakter, np. wynikający z zaniku ciał jamistych prącia lub niskiego ciśnienia krwi.

Innym wskazaniem do stosowania sildenafilu są wybrane przypadki nadciśnienia płucnego. Wykazano, że sildenafil może zmniejszać objawy nadciśnienia płucnego i poprawiać tolerancję wysiłku. Stosuje się go wtedy u chorych w różnym wieku – włącznie z niemowlętami, u których nadciśnienie płucne może powstawać w przebiegu wrodzonych wad serca. Należy jednak pamiętać o możliwości powikłań tego leczenia ze ślepotą włącznie (vide przeciwwskazania). W badaniu SUPER, udowodniono znamienną poprawę wydolności wysiłkowej u pacjentów stosujących sildenafil w dawce 20, 40 lub 80 miligramów 3 razy na dobę i efekt ten był niezależny od zastosowanej dawki[5]. W Europie lek został zarejestrowany do leczenia nadciśnienia płucnego jedynie w III klasie czynnościowej i przebiegającym jako postać idiopatyczna bądź w chorobach tkanki łącznej[potrzebne źródło]. Sildenafil w dawkach zarejestrowanych do leczenia nadciśnienia płucnego nosi nazwę revatio.

W dwóch dużych badaniach klinicznych z randomizacją na grupie 781 kobiet z dysfunkcją seksualną z prawidłowym (577 pacjentek) i obniżonym (204 pacjentki) poziomem estrogenów nie stwierdzono klinicznie istotnej poprawy po przyjmowaniu dawek sildenafilu (10–100 mg) w porównaniu z placebo[6].

Przeciwwskazania

na podstawie drugiego porozumienia konferencji w Princeton 2004

Lek jest przeciwwskazany w następujących chorobach i stanach:

  • Choroba niedokrwienna serca niestabilna lub zaostrzenie dolegliwości dławicowych,

  • Niekontrolowane ciśnienie tętnicze, złośliwe nadciśnienie tętnicze,

  • Niewydolność krążenia klasy NYHA III i NYHA IV,

  • Świeżo przebyty zawał serca (do 2 tygodni od momentu wystąpienia zawału),

  • Złośliwe arytmie komorowe, arytmie wyzwalane przez wysiłek i emocje,

  • Kardiomiopatia ze zwężeniem drogi odpływu,

  • Zwężenie zastawki aortalnej lub ciężka wada zastawkowa,

  • równoległe stosowanie leków z grupy nitratów (nitrogliceryny, monoazotanu i diazotanu izosorbidu), ale w niektórych przypadkach w dniu przyjęcia sildenafilu można jednorazowo odstawić nitrat, gdyż leki te maja podobne działanie – tylko pod kontrolą lekarza.

  • uczulenie na sildenafil,

  • ciężkiej niewydolności wątroby i nerek,

  • po niedawno przebytym udarze mózgu lub zawale mięśnia sercowego,

  • w zmianach zwyrodnieniowych siatkówki, np. retinitis pigmentosa.

  • niskie ciśnienie tętnicze (poniżej 90/50 mmHg) – przeciwwskazanie teoretyczne, gdyż z ciśnieniem wstrząsowym rzadko ma się ochotę na uprawianie seksu. W dodatku pamiętać należy, ze omawiany lek obniża ciśnienie skurczowe średnio o 10 mmHg.

Można stosować z zachowaniem należytej ostrożności w następujących przypadkach:

  • Choroba niedokrwienna serca stabilna -po konsultacji kardiologicznej,

  • Pacjenci w okresie 2 – 6 tygodni po zawale mięśnia sercowego -po konsultacji kardiologicznej,

  • Niewydolność krążenia NYHA II lub dysfunkcja lewo komorowa,

  • Pacjenci po udarze mózgu, po TIA, z objawami niedokrwienia kończyn dolnych -po konsultacji neurologicznej,

  • u pacjentów z anatomicznymi wadami prącia (choroba Peyroniego, zwłóknienie ciał jamistych),

  • u pacjentów leczonych ritonawirem,

  • u pacjentów przyjmujących α-adrenolityki,

  • u pacjentów ze skłonnością do priapizmu (anemia sierpowata, szpiczak mnogi, inne).

Można stosować jak w zdrowej populacji w następujących przypadkach:

  • U pacjentów z dobrze kontrolowanym nadciśnieniem tętniczym,

  • U pacjentów z łagodną, stabilną chorobą wieńcową – po konsultacji kardiologicznej,

  • U pacjentów z po zabiegu rewaskularyzacji bez powikłań -po wykonaniu próby wysiłkowej (po PTCA > 2 tygodni, po CABG > 6 tygodni),

  • U pacjentów z po zawale mięśnia sercowego po upływie 6 tygodni od zawału i ujemnej próbie wysiłkowej,

  • U pacjentów z łagodną wadą zastawkową (stenoza aortalna lub wada mitralna),

  • U pacjentów z niewydolność krążenia w skali NYHA I

  • U pacjentów z migotaniem przedsionków z kontrolowaną czynnością komór.

Jest to lek kategorii B.

Działania niepożądane

Działania niepożądane zdarzają się relatywnie rzadko, a te najczęściej występujące nie są poważne:

  • bóle głowy,

  • bóle mięśniowe,

  • nudności,

  • wymioty,

  • uczucie zatkanego nosa,

  • wrażenie gorąca w okolicy twarzy,

  • przejściowe zaburzenia widzenia,

Poważniejsze działania niepożądane zdarzają się bardzo rzadko.

Zaburzenia dyspeptyczne, bóle głowy i napadowe zaczerwienienie skóry twarzy połączone z uczuciem gorąca (flushing) wiążą się z inhibicją fosfodiesterazy typu 5. Ze względu na to, że sildenafil blokuje enzym siatkówki rodopsynazę (fosfodiesterazę typu 6) ubocznym skutkiem spożycia sildenafilu mogą być zmiany w recepcji barw (widzenie na niebiesko)[7]. Z kolei ze względu na to, że fosfodiesteraza jest obecna we wszystkich mięśniach gładkich, w tym także serca, u osób z arytmią serca, nadciśnieniem i skłonnością do zawałów, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami mającymi wpływ na wydzielanie tlenku azotu przez współczulny układ nerwowy, może dochodzić do poważnych komplikacji łącznie z zawałem mięśnia sercowego i zgonem.

Przedawkowanie

Przedawkowanie sildenafilu wiąże się z nienaturalnie długim utrzymywaniem się wzwodu, które w skrajnych przypadkach może trwać do 6 godzin. Nadużywanie leku przez zdrowych mężczyzn prowadzi do powstania trudności w osiąganiu wzwodu bez sildenafilu, a także bolesnych obrzęków prącia, mogących doprowadzić do ciężkich stanów zapalnych i zniszczenia ciał jamistych. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie podtrzymujące; hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku z organizmu.